۳ روش سریع برای حصول مناسب ترین نوردهی

براکتینگ نوردهی (exposure bracketing) بر خلاف آنچه که بعضی ها تصور می کنند، اصلا چیز پیچیده ای نیست. براکتینگ روشی است که در آن از یک صحنه یکسان، چندین شات با تنظیمات نوردهی متفاوت می گیرند. با این کار، می توان مطمئن بود که یکی از عکس ها مناسب ترین نوردهی را داراست. به کار بردن این روش، علی الخصوص در موقعیتهای نوری مشکل یا وقتی که قسمتهای بزرگی از صحنه بسیار روشن یا بسیار تاریک است می تواند خیلی مفید باشد. در ادامه این مطلب به exposure bracketing خواهیم پرداخت.

ساده ترین راه برای براکتینگ، گرفتن عکس هایی علاوه بر عکس اولیه است که نسبت به اولی (که با میزان نوردهی محاسبه شده توسط دوربین ثبت شده است) روشن تر یا تاریک تر اند.

برای براکتینگ، می توان از مد اولویت دیافراگم (Aperture Priority یا Av) یا تنظیمات دستی (manual) استفاده کرد و یا این که توسط گزینه براکتینگ نوردهی خودکار (AEB) آن را به صورت خودکار درآورد. براکتینگ معمولا شامل ۳ تا ۷ شات، با تغییر پله ای نوردهی ۰٫۵ یا ۱ بین شاتها است.

از براکتینگ، همچنین می توان در ثبت دامنه وسیعتری از روشنایی های موجود در صحنه استفاده کرد. بدین ترتیب که جزئیات نواحی تیره، میانی و روشن صحنه در عکس های جداگانه (با نوردهی تنظیم شده درهر عکس برای ثبت جزئیاتی که ذکر شد) ثبت شده و سپس این سه عکس دارای نوردهی مختلف با استفاده از نرم افزار مخصوص HDR با هم ترکیب می شوند.

این کار، امکان دیده شدن جزئیات را هم در بخشهای تاریک و هم در بخشهای روشن عکس می دهد، در حالی که امکان ثبت این جزئیات در یک عکس تنها فراهم نبود. به هنگام براکتینگ برای HDR، ممکن است برای ثبت بهتر جزئیات سایه ها و هایلایتها، نیاز به افزایش پله های نوردهی بین شاتها باشد.

نحوه ثبت دنباله ای از عکس ها با Exposure bracketing:

1: براکتینگ در مد اولویت دیافراگم – Aperture Priority

۳ روش سریع برای حصول مناسب ترین نوردهی

میزان جبران نوردهی (که در شات اول صفر است) را در شاتهای بعدی بر روی +۱، +۲، -۱ و -۲ قرار دهید. تنظیم جبران نوردهی در حالت Aperture Priority باعث می شود اندازه دیافراگم در طول شاتها ثابت بماند، ولی سرعت شاتر برای ثبت عکس های روشن تر یا تاریک تر تغییر کند.

2: براکتینگ در مد تنظیمات دستی (Manual)

۳ روش سریع برای حصول مناسب ترین نوردهی

با استفاده از نورسنج دوربین، نوردهی صحیح را برای صحنه مورد نظر پیدا کنید (به عنوان مثال ۱/۶۰ ثانیه و f/16). بعد به طور دستی ، سرعت شاتر را در سرعت (یا سرعت های) بالاتر از سرعت شاتر اولیه تغییر داده و عکس بگیرید. همین کار را برای سرعتهای شاتر پایین تر نیز انجام دهید. می توانید این تغییرات را به صورت پله پله اعمال کنید.

3: استفاده از AEB (براکتینگ نوردهی خودکار)

۳ روش سریع برای حصول مناسب ترین نوردهی

تنظیم براکتینگ نوردهی خودکار، امکان ثبت خودکار مجموعه ای از عکس های روشن تر و تاریک تر از شات اولیه را به دوربین می دهد. با تنظیم درجه های این گزینه می توانید پله های تغییر نوردهی را در شاتها تنظیم کنید.


تا کنون دیدگاهی برای این مطلب ارسال نشده است. اولین نفری باشید که دیدگاه خود را بیان می کند


دیدگاه خود را بیان کنید

به منظور بیان دیدگاه خود لطفا ابتدا وارد سایت شوید